The People Who Grinned Themselves To Death  από The Housemartins

Το The People Who Grinned Themselves To Death του 1987 είναι το κύκνειο άσμα των The Housemartins, ένας δίσκος που ισορροπεί αριστοτεχνικά ανάμεσα στην ηλιόλουστη pop και την αιχμηρή κοινωνική κριτική. Το ιδιαίτερο στοιχείο του δίσκου είναι η ειρωνεία του. Ενώ η μουσική σε προσκαλεί να χορέψεις, οι στίχοι επιτίθενται στην υποκρισία και την απληστία της θατσερικής Βρετανίας.

Η ηχογράφηση αποπνέει την ενέργεια του Hull, συνδυάζοντας την indie-pop αισθητική με τις jangle-pop κιθάρες και τα χαρακτηριστικά gospel φωνητικά του Paul Heaton. Είναι η στιγμή που ο Norman Cook (μετέπειτα Fatboy Slim) έδειξε το ταλέντο του στο μπάσο, λίγο πριν η μπάντα διαλυθεί στο απόγειό της, αφήνοντας πίσω έναν από τους πιο ειλικρινείς δίσκους των 80s. Οι επιρροές του δίσκου είναι ένα κράμα από soul της Motown, rockabilly και την πολιτικοποιημένη punk ηθική, «ντυμένη» όμως με γλυκιές μελωδίες. Τα singles Five Get Over Excited και Me And The Farmer ξεχώρισαν για τον ρυθμό τους, ενώ το ομώνυμο κομμάτι προκάλεσε αίσθηση με τους στίχους του για τη βασιλική οικογένεια.

Στον πίνακα επιτυχιών, το The People Who Grinned Themselves To Death έφτασε στο Νο9 του UK Albums Chart, εδραιώνοντας τη μπάντα ως μία από τις πιο αγαπητές της δεκαετίας.