Please Don't Touch!  από Steve Hackett

Το Please Don't Touch! είναι η ηχηρή δήλωση ανεξαρτησίας του Steve Hackett μετά την επεισοδιακή αποχώρησή του από τους Genesis. Kυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1978 και αποτελεί το δεύτερο solo album του Βρετανού κιθαρίστα.

Μεταξύ Νοεμβρίου 1977 και Φεβρουαρίου 1978, ο Hackett μοίρασε την παραγωγή ανάμεσα στο Λονδίνο και το Λος Άντζελες. Αναζητώντας έναν ήχο που θα γεφύρωνε το progresive rock με τη "μαύρη" μουσική, επιστράτευσε μια ετερόκλητη ομάδα θρύλων: τον Richie Havens, τη Randy Crawford, καθώς και μέλη των Kansas (Steve Walsh, Phil Ehart) και τον Chester Thompson. Η ηχογράφηση έγινε σε εμβληματικά studios όπως τα Cherokee και Record Plant, χρησιμοποιώντας ακόμα και τον υπολογιστή μίξης NECAM για να δαμάσει τον πολυεπίπεδο ήχο. Το εικαστικό μέρος του εξώφυλλου επιμελήθηκε η τότε σύζυγός του, η Βραζιλιάνα καλλιτέχνης Kim Poor. Το εξώφυλλο απεικονίζει μια σουρεαλιστική σκηνή με μια γυναίκα (σε στυλ βικτωριανής κούκλας) να δέχεται επίθεση από παιχνίδια ή μηχανικά χέρια σε ένα δωμάτιο, αντικατοπτρίζοντας την ατμόσφαιρα του τίτλου και την «εύθραυστη» φύση της τέχνης. Λέγεται μάλιστα πως αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη διάσημη σκηνή με τα παιχνίδια στην ταινία Blade Runner (!)

Το Please Don't Touch!, εμπορικά, σημείωσε αξιοπρεπή πορεία, φτάνοντας στο No38 των βρετανικών charts και στο No103 του Billboard. Αν και κάποιοι κριτικοί απογοητεύτηκαν από τον "κατακερματισμένο" χαρακτήρα του, για τους οπαδούς παραμένει ένα τολμηρό μωσαϊκό που απέδειξε ότι ο Hackett μπορούσε να μεγαλουργήσει και έξω από τη σκιά του γίγαντα που άκουγε στο όνομα Genesis.