Sweet Oblivion  από Screaming Trees

Το Sweet Oblivion του 1992, αποτελεί το έκτο studio album των Screaming Trees και το απόλυτο δημιουργικό τους peak. Ενώ το Seattle φλεγόταν από τη μανία του grunge, η μπάντα από το Ellensburg κατάφερε να καταθέσει έναν δίσκο που γεφύρωνε τον ψυχεδελικό ήχο των 60s με τη σκοτεινή, λασπώδη ενέργεια των 90s.

Το Sweet Oblivion ήρθε σε μια στιγμή που τα βλέμματα όλου του κόσμου ήταν στραμμένα στη Βορειοδυτική ακτή των Η.Π.Α. Με την παραγωγή του Don Fleming και τη μίξη του Andy Wallace (ο οποίος είχε δώσει τη χαρακτηριστική "λάμψη" στο Nevermind των Nirvana), ο δίσκος απέκτησε έναν πιο στιβαρό και εμπορικό ήχο χωρίς να χάσει την ωμότητά του. Το κεντρικό σημείο αναφοράς του album είναι αναμφισβήτητα ο Mark Lanegan. Σε κομμάτια όπως το Dollar Bill, ο Lanegan ακούγεται σαν ένας άνθρωπος που έχει ζήσει περισσότερα από όσα αντέχει, μετατρέποντας το grunge σε μια σύγχρονη μορφή των blues. Οι στίχοι του, συχνά εσωστρεφείς και γεμάτοι εικόνες φθοράς, αποτυπώνουν την ανάγκη για απόδραση από την επαρχιακή μοναξιά.

Παρόλο που οι Screaming Trees συχνά αναφέρονται ως οι "αδικημένοι" της σκηνής του Seattle, το Sweet Oblivion παραμένει ένας από τους πιο συνεκτικούς δίσκους της δεκαετίας. Δεν είχε την punk οργή των Nirvana ή το heavy metal βάρος των Alice in Chains· είχε μια κλασική rock ποιότητα που το κάνει να ακούγεται διαχρονικό ακόμα και σήμερα. Ο δίσκος πούλησε πάνω από 300.000 αντίτυπα, αριθμός που, αν και μικρός σε σύγκριση με τα μεγαθήρια της εποχής, εδραίωσε τη μπάντα στη συνείδηση των μουσικόφιλων. Για πολλούς, το Sweet Oblivion δεν είναι απλά ένα grunge album, αλλά μια απόδειξη ότι η rock μουσική μπορεί να είναι ταυτόχρονα άγρια, μελωδική και βαθιά συναισθηματική.