Artaud  από Pescado Rabioso

Το album Artaud θεωρείται το κορυφαίο αριστούργημα του αργεντίνικου ροκ (rock nacional) και ένα από τα σημαντικότερα έργα της ισπανόφωνης μουσικής παγκοσμίως. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1973, σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αναταραχής στην Αργεντινή. Κατά την παρουσίασή του, ο Spinetta μοίρασε στο κοινό ένα μανιφέστο με τίτλο "Rock: música dura, la suicidada por la sociedad", καταγγέλλοντας την εμπορευματοποίηση της τέχνης. Αν και το album αποδίδεται στο συγκρότημα Pescado Rabioso για συμβατικούς λόγους, στην πραγματικότητα είναι προσωπικό έργο του Luis Alberto Spinetta, ο οποίος έπαιξε σχεδόν όλα τα όργανα μετά τη διάλυση της μπάντας. Ο Ο δίσκος είναι αφιερωμένος στον Γάλλο υπερρεαλιστή ποιητή Antonin Artaud . Ο Spinetta επηρεάστηκε βαθιά από τα γραπτά του Artaud για τον πόνο, την τρέλα και την κοινωνική αποξένωση, δημιουργώντας το συγκεκριμένο album ως μια "απάντηση" ή αντίλογο σε αυτά τα θέματα.

Το μουσικό ύφος του δίσκου είναι ένα κράμα από acoustic folk, blues και psychedelic rock, με έντονα πειραματικά και σουρεαλιστικά στοιχεία. Χαρακτηρίζεται από μια εσωστρεφή και "ακατέργαστη" ατμόσφαιρα, μακριά από τον εμπορικό ήχο της εποχής. Παρά τον αντισυμβατικό του χαρακτήρα, έχει ψηφιστεί επανειλημμένα ως το καλύτερο άλμπουμ στην ιστορία του αργεντίνικου ροκ από το περιοδικό Rolling Stone Argentina.

Το album έγινε διάσημο για το ακανόνιστο τραπεζοειδές σχήμα του σε έντονο πράσινο και κίτρινο χρώμα, το οποίο δεν χωρούσε στα ράφια των δισκοπωλείων. Τα χρώματα επιλέχθηκαν με βάση μια φράση του Artaud: το πράσινο συμβολίζει την ανάσταση και το κίτρινο την αποσύνθεση.