Head Hunters  από Herbie Hancock

Το album Head Hunters του 1973 του Herbie Hancock αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς στην ιστορία της μουσικής, καθώς επαναπροσδιόρισε τα όρια μεταξύ jazz και funk. Το album συνδυάζει την jazz-funk και τη jazz fusion. Ο συγκεκριμένος δίσκος ήταν η δωδέκατη δισκογραφική δουλειά του καλλιτέχνη. Ο Hancock εγκατέλειψε τους πειραματικούς ήχους του παρελθόντος για έναν πιο «γήινο» ήχο, επηρεασμένο από τους Sly Stone και James Brown.

Η ηχογράφηση του Head Hunters πραγματοποιήθηκε μέσα σε μόλις μία εβδομάδα στα Wally Heider Studios και Different Fur Trading Co. στο San Francisco. Η παραγωγή χρησιμοποίησε τεχνικές overdubbing και επεξεργασίας που τότε θεωρούνταν «απαγορευμένες» για την παραδοσιακή jazz. Κυριαρχούν τα ηλεκτρικά πλήκτρα (Fender Rhodes), το Clavinet και το synthesizer ARP Odyssey. Παραγωγοί του album ήταν ο Herbie Hancock και ο David Rubinson. Κομμάτια όπως το Chameleon και το Watermelon Man έχουν αποτελέσει τη βάση για δεκάδες hip-hop και pop επιτυχίες (π.χ. από τους 2Pac, Nas και George Michael)

Αν και αρχικά δέχτηκε πυρά από τους jazz «πουρίστες» ως υπερβολικά εμπορικό, σήμερα θεωρείται αριστούργημα. Έφτασε στο No. 13 του Billboard 200, παραμένοντας στα charts για 42 εβδομάδες. Το 2007 εντάχθηκε στο National Recording Registry της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου ως πολιτιστικά σημαντικό έργο.