Cosmic Slop  από Funkadelic

Το Cosmic Slop του 1973 των Funkadelic δεν είναι απλώς ένας δίσκος· είναι ένα παραισθησιογόνο μανιφέστο του συγκροτήματος που αναδύεται μέσα από την κάπνα και το χάος του Ντιτρόιτ. Υπό την καθοδήγηση του George Clinton, η ηχογράφηση έλαβε χώρα στα θρυλικά United Sound Studios το 1973, σε μια εποχή που η μπάντα βρισκόταν σε δημιουργικό παροξυσμό, ακροβατώντας ανάμεσα στη δόξα και την προσωπική κατάρρευση.

Μουσικά, το album είναι ένας σκοτεινός γρίφος. Εγκαταλείπει τα μακροσκελή τζαμαρίσματα για χάρη μιας πιο «συγκεντρωμένης» acid-funk ψυχεδέλειας, όπου οι παραμορφωμένες κιθάρες του Eddie Hazel και του Garry Shider συναντούν gospel αρμονίες και doom ρυθμούς. Το ομώνυμο single, αν και δεν σάρωσε τα charts (έφτασε στο Νο15 των R&B), έγινε ο ύμνος της P-Funk μυθολογίας, περιγράφοντας την τραγική θυσία μιας μητέρας, που θυσιάζεται στην πορνεία για να ταΐσει τα παιδιά της. Το εξώφυλλο του Pedro Bell είναι ένα σοκ από μόνο του: ένα γκροτέσκο, φουτουριστικό κόμικ που οπτικοποιεί τον όρο «Cosmic Slop»

Παρά την καλλιτεχνική του δύναμη, το Cosmic Slop κινήθηκε σε χαμηλές πτήσεις στα charts (No112 στο Billboard 200), καθώς ήταν «πολύ λευκό για τα R&B ραδιόφωνα και πολύ μαύρο για το rock». Παρά τη συμμετοχή των Bernie Worrell και Bootsy Collins, ο δίσκος απέτυχε να γίνει εμπορικός θρίαμβος τότε, αλλά έθεσε τα θεμέλια για το Afrofuturism, αποδεικνύοντας ότι το funk μπορεί να είναι ταυτόχρονα πολιτικό, πνευματικό και απόκοσμα βρώμικο.