Slaves And Masters  από Deep Purple

Το Slaves And Masters του 1990 αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες και αμφιλεγόμενες στιγμές στην ιστορία των Deep Purple, κυρίως λόγω της συμμετοχής του Joe Lynn Turner στα φωνητικά. Κι αυτό γιατί κινείται στον χώρο του AOR (Adult Oriented Rock) και του μελωδικού Hard Rock, απομακρυνόμενο από το κλασικό blues-rock ύφος της μπάντας. Ενώ ο Ritchie Blackmore το θεωρούσε το αγαπημένο του άλμπουμ από την περίοδο της επανένωσης (1984-1993), ο Jon Lord και ο Roger Glover εξέφρασαν αργότερα επιφυλάξεις για το αν ο δίσκος έπρεπε καν να φέρει το όνομα των Deep Purple.

Ο τίτλος δεν έχει κάποιο κοινωνικό-πολιτικό περιεχόμενο. Προέρχεται από την ορολογία των στούντιο ηχογράφησης, όπου το ένα μαγνητόφωνο ονομάζεται "Master" (κύριο) και το άλλο "Slave" (βοηθητικό).Πολλοί οπαδοί και κριτικοί αποκάλεσαν το άλμπουμ Deep Rainbow, καθώς η σύνθεση (Blackmore, Glover, Turner) παρέπεμπε ευθέως στους Rainbow της δεκαετίας του '80.

Εμπορικά, το Slaves And Masters κινήθηκε χαμηλότερα από τις προσδοκίες, φτάνοντας μόλις στο Νο87 του Billboard 200, αν και η περιοδεία που ακολούθησε ήταν επιτυχημένη, ειδικά στην Ευρώπη.