Ambient 1: Music For Airports  από Brian Eno

Το Ambient 1: Music For Airports του Brian Eno είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς δίσκους στην ιστορία της ηλεκτρονικής μουσικής. Αποτελεί το έργο που ουσιαστικά «βάφτισε» και οριοθέτησε το είδος της Ambient, μετατρέποντάς το από μια νεφελώδη ιδέα σε ένα σαφές μουσικό κίνημα. Κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1979. Αν και υπήρχαν προγενέστερα παραδείγματα (όπως η "musique d'ameublement" του Erik Satie), ο Eno ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο "Ambient" και προσέγγισε τη σύνθεση ως μια μορφή «ηχητικής γλυπτικής».

Η σύνθεση βασίστηκε σε μαγνητοταινίες (loops) διαφορετικών μηκών που επαναλαμβάνονταν σε διαφορετικούς ρυθμούς. Αυτό δημιουργούσε τυχαίες, εξελισσόμενες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ήχων, χωρίς σταθερή μελωδία ή ρυθμό. Ο ήχος κυριαρχείται από απαλό πιάνο (με τη συμμετοχή του Robert Wyatt στο κομμάτι "1/1"), στρώσεις από φωνητικά και synthesizers που δημιουργούν μια αίσθηση έλλειψης βαρύτητας.

Αρχικά ο δίσκος δεν σημείωσε εμπορική επιτυχία και απέτυχε να μπει στα charts. Ωστόσο, με την πάροδο των δεκαετιών έχει πουλήσει πάνω από 200.000 αντίτυπα, αποτελώντας έναν από τους πιο εμπορικούς solo δίσκους του Eno. Το Ambient 1: Music For Airports αρχικά δεν σημείωσε εμπορική επιτυχία και απέτυχε να μπει στα charts. Ωστόσο, με την πάροδο των δεκαετιών έχει πουλήσει πάνω από 200.000 αντίτυπα, αποτελώντας έναν από τους πιο εμπορικούς solo δίσκους του Eno. Το album χρησιμοποιήθηκε όντως ως ηχητική εγκατάσταση στο αεροδρόμιο LaGuardia της Νέας Υόρκης (!)